محتســـب مســـتی به ره دیــــد و گریبــانش گرفـــت

مست گفت:ای دوست،این پیراهن است افسار نیست

گفت:مســـتی،زان سـبب افتـان و خــــیزان می روی

گفت:جــــرم راه رفتـــن نیســت،ره هــــموار نیســت

گفت:مــی بایــــد تــــو را تا خانـــه ی قاضــی بــــرم

گفت:رو صبح آی،قاضــی نیمه شـــب بیـــدار نیسـت

گفت:نزدیــک اســت والی را ســـرای،آن جا شـــویم

گفت:والـــی از کـــجا در خانـــه ی خمــــار نیســـت؟

گفت:تا داروغـــه را گوییـــــم،در مســـجد بخـــــواب

گفت:مســـجد خوابـــگاه مــــــردم بدکـــــار نیســــت

گفت:دینــــاری بـــــده پنهــــان و خود را وارهــــان

گفت:کار شــــــرع،کــــــار درهـــــم و دینار نیســـت

گفت:از بهــــر غـــــرامت،جامه ات بیـــــرون کنــــم

گفت:پوســــیده است،جــز نقشی ز پود و تار نیسـت

گفت:آگه نیســــتی کــــز ســــر در افتـــــادت کــــلاه

گفت:در ســــر عقــــل بایــــد،بی کلاهی عــار نیست

گفت:می بسیار خورده ای،زان چنین بی خود شـدی

گفت:ای بیهـــوده گو،حرف کـــم و بســـیار نیســـت

گفت:بایـــــد حــــد زند هشــــیار مـــردم،مســــت را

گفت:هشــــیاری بیار،این جا کسی هشـــیار نیســـت

چرا حلقه ازدواج باید در انگشت دوم قرار گیرد؟

به ترتیب انجام دهید تا معجزه ای شگفت انگیز را متوجه شوید

(این مطلب برگرفته از اساطیر چینی است)

1. ابتدا کف دو دستتان را روبروی هم قرار دهید و دو انگشت میانی دست های چپ و راستتان را پشت به پشت هم بچسبانید.

2. چهار انگشت باقی مانده را از نوک آنها به هم متصل کنید .

3. به این ترتیب تمامی پنج انگشت به قرینه شان در دست دیگر متصل هستند .

4.سعی کنید انگشتان شصت را از هم جدا کنید .

انگشت شصت نمایانگر والدین است.

انگشت های شصت می توانند از هم جدا شوند زیرا تمام انسان ها روزی می میرند .

به این صورت والدین ما روزی ما را ترک خواهند کرد.

5. لطفا مجددا انگشت های شصت را به هم متصل کنید .

سپس سعی کنید انگشت های دوم را از هم جدا نمائید.

انگشت دوم ( انگشت اشاره ) نمایانگر خواهران و برادران هستند.

آنها هم برای خودشان همسر و فرزندانی دارند .

این هم دلیلی است که آنها ما را ترک کنند.

6. اکنون انگشت های اشاره را روی هم بگذارید و انگشت های کوچک را از هم جدا کنید. انگشت کوچک نماد فرزندان شما است. دیر یا زود آنها ما را ترک می کنند تا به دنبال زندگی خودشان بروند.

 7. انگشت های کوچک را هم به روی هم بگذارید. سعی کنید انگشت های چهارم ( همان ها که در آن حلقه ازدواج را قرار می دهیم ) را از هم باز کنید.

  احتمالا متعجب خواهید شد که می بینید به هیچ عنوان نمی توانید آنها را از هم باز کنید.

به این دلیل که آنها نماد زن وشوهرهای عاشق هستند که برای تمام عمر با هم می مانند. عشق های واقعی همیشه و همه جا به هم متصل باقی می مانند.

  انگشت شصت نشانه والدین است .

انگشت دوم خواهر و برادر .

انگشت وسط خود شما .

انگشت چهارم همسر شما .

و انگشت آخر هم نماد فرزندان شما است

شنیدم گفت:پروانه به جمعی

سخن از درد خود در عشق جمعی

که من زاندم که بال و پر گرفتم

بخود این شمع را دلبر گرفتم

وز آن ساعت که او جانان من شد

وفا در راه او پیمان من شد

قسم خوردم که تا من زنده هستم

همیشه این بت خود را پرستم 

بجز رویش ز دنیا دیده دوزم

بر این آتش بسازم تا بسوزم

کنون من پاس عهد خوبش دارم

اگر جان خواهد از من می سپارم

ز بس نامش بود ورد زبانم

تو گویی شعله رسته در دهانم

چو بنشینم مکانم در بر اوست

چو گردم گردشم گرد سر اوست

ولی با این همه زیبایی او

    دلم  سوزد ز  نا  بینایی او

ندارد چشم تا بیند پرم را

تن سوزان و چشمان ترم را

نمی بیند چو من می رقصم از ذوق

نمی بیند چو من می سوزم از شوق

من اما چون که شمع پیشم نشیند

دلم خواهد که رویم را ببیند

دلم خواهد که حالم را ببیند

سرورم   را   ملالم را  ببیند

یکی گفتش که ای پروانه مست

در این درد گران حق با تو بودست

بود اما نهان یک نکته اینجا

که گردد خاطرت از آن شکیبا

ز بینایی بلی شمع است بی بخشش

ولی  پرتو به  بینایان  کند  پخش

ندارد  دیده  اما  دیده  داران 

جهان بیند در نورش هزاران

در این دنیا میان مردم پست

فراوان دیده دارد کور دل هست

تو آن شمعی که در دل دیده داری

هنرهای  بسی  ارزنده  داری

چو طبیعت پرتو افشان مثل ماه است

تو را  گر  کور گویند  اشتباه است

دل مي سپرم به چشمات

چشمـــات چشـــمه نوره

تو کــــوچه هـاي قلـــــبم

هميشــــــــه... در عبوره

پـــــــل مي زنم به قلبت

از راه رنـــگـــين کمــــون

رو جـــــاده مــي نويسم

هميشــــــه با من بمون

...................

با هــــــــر نگاه پاکــــت

پر ميشـــــــــم از تـرانه

من با تو مونــــــــدگارم

اي بهتــــــــرين بهـــانه

از نســـل پاک عـشقي

روحــــــت گـــل اقاقي

تا صـــبح ميـلاد عشق

عمــــــرت بمونه باقي!

کلاغه می‌ره پیش قاضی و می‌گه: «قاضی! صبر کوچیک خدا چقدره؟»